Atasözleri Destanı folk lyrics

Tut atalar sözünü kalb-i selim ol Gönülden gönüle yol var demişler Gider yavuzluğun tab'-ı halim ol Sert sirke küpüne zarar demişler Bilirsin alçağa akmaktadır su Kamilin cahile nasihati bu İkrarını gözet olma abesgu Birdir iman ile ikrar demişler Akibet- endiş ol gönül dibelik Yetişmez mi sana bu nümünelik Kaçan loru kuşu bulsa bir kemik Evvel ölçer sonra yutar demişler Her kara uzatma elin eteğin Yel kovana döner ahır emeğin Nitekim şaşkını gölde ördeğin Başın kor kıçından dalar demişler Aldanma cihanın sakın varına Düşmeyegör onun ah-ü zarına Bugünkü işini koyma yarına Yar yıkıldığı gün tozar demişler Kestim Bu arsada ben de bir koyun Meydan-ı hünerde gel sen de soyun Feleğin zoruna dayanmaz oyun Katı zor oyunu bozar demiyler Gerçi çok cihanda boşa yelenler Kande bilmeyenler kande bilenler Eskiden adettir dağdan gelenler Bağda olanları kovar demişler Dediler bu pendi sordumsa kime Tuz ekmek bilmeze müşkilin deme Kül kömür ye namert lokmasın yeme Gün olur başına kakar demişler Abestir her vara yoğa koşanlar Gahi doğru gahi eğri aşanlar Ağlamaz ne demek kendi düşenler İki gözü çeşme akar demişler (İki gözü bile çıkar demişler) Arzeyle bu pendi kendi özüne Dost addetme her güleni yüzüne İncinme dostunun doğru sözüne Doğru söz insana batar demişler Eski mesellerle eylersin amel Kırkların birine olursun bedel Usulü manayı bilmeyen eçhel Solağına davul çalar demişler Bir mürşid-i kamil bulmayanlara Pirler nasihatın almayanlara Sözünün ispatı olmayanlara Dipsiz kile bomboş anbar demişler Eşkin at yanına koşulsa güre Huy alır huyundan ol göre göre Hızmet eyler isen eyle bir ere Su aktığı yere akar demişler Çarsu-yü dehrinde nice toz kopar Ol vakti gözeten çok tekke kapar Helalzade gelir pazarlık yapar Haramzade pazar bozar demişler Adetullah budur ezel-ü ebad Kul kula sebeptir ey dil-i naşad Baya geda hizet etmekte murad Bal tutan parmağın yalar demişler Dilden ister isen gıll-ü gış gide Meta-ı razını açma haside Kıyma müşteriye az al faide Altın da satanlar umar demişler Yar ile ettiğin kavle ver karar Kar etmezsen bari eyleme zarar Aza kanaat et olma tamahkar Ucuz satan tezcek satar demişler Ham tamahı gel sen terk eyle elden Elinden çıkmasın der isen özken Deve ahu gibi boynuz isterken İki kulaktan da çıkar demişler Hileyi İrtikab etme kıl hazer Denilsin namına bir er oğul er Sen elin kapısın kakarsan eğer El de senin kapın kakar demişler Irzıyla varamaz eşkıya eve Uslu gez kim seni kamiller seve Harden büyük at var attanda deve Deveden de büyük fil var demişler Güneş balçık ilen sıvanmaz ey dil Bi-zeban da olsa bellidir kamil Kendüden gayruyu beğenmez cahil Kendi çalar kendi oynar demişler Talib-i marifet çekerse emek Yöğrak at artırır yemin giderek Şaire ses ile saz-ü söz gerek Yalınız taş duvar olmaz demişler Kuy-ü dildaraya eylersen akın Hele gafil olma etrafa bakın Kada yürü izin belirtme sakın Arif olur el tez duyar demişler Doyar mı can-ü dil bus-ü kenare Hicran-ü aşk ile leb pare pare Ne giderse gitsin visal-i yare Bir vuslat hezaran dinar demişler Gerek şaki olsun gerekse said Kereminden kerim eylemez baid Dergah-i Mevla'dan sen kesme ümid Gün doğmadan neler doğar demişler Kani ol lokmanaher urz-ü şebe Eller konar topladığın şhedebe Bilirsin atalar biryerde debbe Yıkılır bir yerde dolar demişler Yırtıcı kuşların ömürleri az Bir tek ipte iki cambaz oynamaz Şehrahta kuyuyu kametince kaz Ez kaza ayağın kayar demişler Yüzüm yerde tenim Hak ile yeksan Serim kavgalarda halim perişan Gözlerim cemal-i canana hayran Gönül masumudur umar demişler Levni nasihatı pirlerin böyle Durub-ı emsalden hazm ile söyle Meydan-ı hünerde ağırlık eyle Ağır bassa beğni ağar demişler